Ervaringen & verhalen trajecten realtietherapie en transformatieve conflictoplossing
“WE VONDEN ELKAAR TERUG EN ZIJN WEER ECHTE MAATJES”
Toen we in oktober voor het eerst bij jou kwamen, waren we de verbinding met elkaar helemaal kwijt. Gelukkig was de liefde niet weg, en vanuit die basis konden we bouwen aan herstel. Dankzij de huwelijkstherapie die we bij jou hebben gevolgd, merken we dat we die verbinding weer terug hebben. We zijn weer maatjes en de kloof die we eerst hebben ervaren, is nu totaal weg.
We hebben jouw gesprekken en hulp als erg waardevol ervaren. Je hebt een fijne manier van gesprekken voeren. We voelden ons op ons gemak en de sfeer was veilig en goed. Er was ruimte voor emotie en konden onze kwetsbaarheid laten zien. Wat zo mooi is, is dat je ons niet de woorden in de mond legt, maar ons zelf laat nadenken. Over hoe we in elkaar zitten, hoe we zijn opgegroeid, wat onze valkuilen zijn. Maar je benoemt ook wat onze kracht is, onze sterke punten en waar we in zijn gegroeid. Je luistert goed en vraagt door, op een respectvolle manier.
We zijn ontzettend dankbaar en blij met het pad dat we de laatste maanden hebben bewandeld. Het was niet gemakkelijk, het kostte energie, en vooral in het begin kwamen we erg vermoeid thuis. Toch is dat het waard geweest en zijn we blij dat we de gesprekken met jou hebben gehad. We zullen het anderen zeker aanraden, die met elkaar de verbinding kwijt zijn.
In een relatie blijft het hard werken, daarvan zijn we ons bewust. Bepaalde patronen zijn zo ingesleten, dat het op de loer ligt om daarin terug te vallen. Maar we hebben handvatten gekregen om daarmee aan de slag te gaan , om bepaalde zaken voor te zijn.We hebben er alle vertrouwen in.
Wanneer we merken dat we verzanden in de oude gewoontes en elkaar dreigen kwijt te raken, zullen we zeker bij je aan de bel trekken.
Nogmaals bedankt voor alles!
SUZAN & RENE
“MET LIEFDE, HUMOR EN EEN VOORGERECHTJE”
Ik heb het traject als heel leerzaam ervaren. Over mezelf, maar ook over mijn relatie met J en hoe hij er in staat. Hoe zijn reactie is op mijn actie. Dit had ik alleen met hem nooit bereikt en waren we nu misschien wel uit elkaar gegaan… Daarom ben ik heel blij dat ik contact met jou heb gezocht. Je bent een prettig persoon, rustig, kan dingen goed uitleggen en laat ons praten en daardoor inzien wat er gebeurde in onze relatie. Je gaf ons steun en vertrouwen. Bedankt daarvoor. Het is een proces wat veel energie kost(te), maar met liefde en humor komen we een heel eind! En natuurlijk de dagelijkse ‘voorgerechtjes’ die doen het goed en houden we er in!
Even een moment van ons samen, de dag bespreken, hoe voel je je? Weer oog voor elkaar hebben, erg fijn. J is een lieve man en ik wil graag nog heel lang met hem samen zijn! Bedankt voor je hulp daarbij!
B & J
“DANKBAAR VOOR DE WAARDEVOLLE GESPREKKEN”
Ontzettend bedankt voor de hulp die je ons geboden hebt. Alle inzichten en begrip naar elkaar maar ook onszelf beter leren kennen en snappen waar dingen vandaan komen. Echt ontzettend waardevol. We kijken met een goed gevoel terug op de waardevolle gesprekken.
A & R
“IN ALLE RUST TOT NIEUWE INZICHTEN GEKOMEN”
We hebben de sessies als heel helpend ervaren. Je open vragen hebben ons aan het denken gezet en zo zijn we zelf tot bepaalde inzichten gekomen. Je oordeelloze reacties op wat we zeiden voelde voor ons heel oprecht, waardoor het een veilige setting was om alles te delen. We zijn ontzettend blij dat je ons met veel geduld en warmte door een roerige tijd hebt geholpen. Bedankt daarvoor!
E & M
“IK HEB MEER INVLOED DAN IK DACHT”
Roy en Chris gingen na een relatie van 15 jaar uit elkaar. Hun relatie was meer een broer-zus relatie geworden. Het was haar initiatief en alhoewel hij eerst heel verdrietig was, begreep hij haar ook. Ze gingen in goed overleg uit elkaar. Ze regelden het samen met de kinderen, dat voelde goed. Maar gaandeweg merkte Roy dat hij zich toch wel erg gegeven heeft in de relatie. Zij was het die de leiding had, die bepaalde hoe het ging. Door de rust die ontstond kwam hij meer bij zichzelf en voelde hij dat zijn stem steeds kleiner was geworden, dat voelde niet goed. Het huis werd verkocht en ze gingen allebei ergens anders wonen. Roy had snel een oplossing, maar Chris kon geen nieuwe woning vinden, ze heeft allerlei mogelijkheden onderzocht, maar het bleek erg lastig.
Dus deelde ze hem op een dag mede dat ze ging verhuizen naar een andere woonplaats. Ze had hem niks gevraagd, hij had haar graag willen helpen, ook financieel kon hij wat voor haar doen. Dit greep hem zo enorm aan dat hij naar een advocaat stapte. Als jij dit doet, nou wacht maar dan kun jij het ook krijgen. En zo belanden zij alsnog in een langslepend conflict. Zo ga je niet met je ex om, was wat Roy op dat moment dacht, het viel hem enorm tegen dat zij alsnog zo tegen hem deed, “We zouden het toch in goed overleg afhandelen?”
Roy was boos, hoe kan ik deze vrouw ooit nog vertrouwen en ik heb nog wel meer voorbeelden hoor, zo
is zij gewoon. Dit vergeef ik haar nooit. Achter de boosheid van Roy zat een hele gekwetste man. Hij heeft moeite om mensen te vertrouwen. Zijn moeder heeft hem ook flink laten zitten toen hij twintiger was. En ook zijn zus, bleek onbetrouwbaar. Maar Roy had daar zijn manier in gevonden. Het contact was verbroken, met zulke mensen wil ik niet omgaan. Dat was ook het liefste wat hij nu wilde in de situatie met Chris, maar helaas dat lukte niet want hij weet dat ze samen wat te doen hebben in de opvoeding van de kinderen. Dus alleen het hoognodige daarvoor wil hij contact met haar. Dat lukt meestal, maar vaak ook niet. Roy kon geen stap zetten richting haar. Zijn nieuwe partner zegt hem regelmatig dat hij de situatie wel erg zwart ziet.
Ze probeert hem te helpen om anders te reageren, maar het lukt hem niet. Hij blijft boos en voelt zich vreselijk tekort gedaan. Roy wil echt graag anders, maar ziet gewoon niet hoe dat moet. Zij heeft het verprutst. Roy leert in de gesprekken dat hij erg pro actief geworden is. Jij doet mij wat aan, nou wacht maar, dan kun je t krijgen. Dit was zijn manier van reageren geworden. Moet jij mij niet, dan moet ik jou ook niet. Hij voelde ergens wel dat hij aan het kortste eindje trok, want het werd er alleen maar erger van. De enige manier om je gelijk te krijgen is dan in de rechtbank. Het duurde even om het vertrouwen van Roy te krijgen, maar hij kon zijn eigen onzekerheid onder ogen zien. Zijn angst voor afwijzing en uiteindelijk zijn eigen reactie. Hij kon inzien dat zolang hij haar verantwoordelijk maakt voor hoe hij zich voelt, hij steeds zal reageren op haar, maar hij gaat inzien dat hij zelf invloed heeft hierop. Haar stappen zijn van haar en elke situatie vraagt weer om een nieuwe reactie. Hij stopt zijn patroon van stapelen, namelijk het steeds reageren vanuit oude pijn en afwijzing en andere situaties vergelijken met de huidige situatie. Hij gelooft het niet meteen, maar stukje bij beetje blijkt hij meer invloed te hebben dan hij denkt. “Ik heb meer invloed dan ik dacht”
ROY
“MIJN EX GEEFT MIJ OVERAL DE SCHULD VAN”
Maria heeft last van haar ex. Hij bestookt haar met e-mails. En dat zijn geen korte berichten, maar ellenlange verhalen over van alles wat zij niet goed doet. Zij is het die het contact tussen hem en de kinderen in de weg zit. Zij is het die er voor zorgt dat de strijd niet stopt, zij is degene die rechtszaak na rechtszaak aanspant. Maria is radeloos, wat moet ik met deze man. Ik kan geen gesprek voeren, alles wat ik zeg wordt weerlegd. Hij is zelf degene die eens moet stoppen met deze strijd. Al jaren zitten Maria en haar ex gevangen in een systeem met elkaar, allebei radeloos en totaal niet meer on speaking terms. Maria is moe, het irriteert haar en zelfs in haar relatie met haar nieuwe partner heeft ze last van dit conflict.
Ze wil iets anders, ze wil niet constant met hem bezig zijn. Met Maria ga ik kijken wat hetgeen is dat haar raakt in het contact met haar ex. Ze heeft er last van dat ze overal de schuld van krijgt. Ze wil het zo graag goed doen voor de kinderen en ook voor haar ex, maar hij ziet het gewoon niet. Waar we achter komen is dat Maria het altijd al goed heeft willen doen, als kind al voelde ze zich vaak buitengesloten en tekort schieten. Er komt veel verdriet boven. Zoveel verdriet dat ze haar excuses aanbiedt voor de hoeveelheid tissues die ze gebruikt. Maar wat een opluchting voelt ze.
We spreken over haar gevoel van vroeger en het tekort schieten en ze ontdekt dat ze zoveel ingevuld heeft in het contact met haar moeder. Het patroon van tekortschieten wordt herhaald in het contact met haar ex partner. Stukje bij beetje valt er een last van haar schouders. Ze merkt dat ze op haar ex reageert op basis van oude pijn. Ze kan de oude pijn onder ogen zien. Dat voelt zwaar, poeh, at een tranen komen er vrij, maar eindelijk voelt ze verlichting. En ze herkent dat ze keer op keer vanuit een zelfde patroon denkt en handelt, want ook naar haar kinderen en ook op haar werk.
Het kwartje valt en Maria voelt opluchting. Met opgeheven hoofd gaat ze de deur uit. Ze weet nu hoe te handelen naar haar ex, zodat ze handelt vanuit haar hart en niet meer steeds vanuit pijn. Ze is vrij en voelt zich sterker in haar schoenen staan. Ik heb geen grip op wat hij zegt en doet, maar mijn reactie is van mij en daar kan ik in kiezen.
MARIA
IK HOEF NIET ALTIJD TE VECHTEN
Na een jarenlange vechtscheiding, instanties en meerdere mediationpogingen, kwamen mijn ex en ik er samen niet uit. Daarbij heb ik het besluit genomen om zelf mijn verantwoordelijkheid te nemen voor mijn aandeel.
Cynthia, jij hebt mij laten zien wat mijn eigen aandeel is, door mijn eigen patronen te gaan zien en mijn verantwoordelijkheid te nemen. Voor mij is er ruimte en vrijheid ontstaan, door de manier waarop ik tegen dingen aankeek te veranderen. Daardoor veranderden de dingen waar ik naar keek. Wat ik voornamelijk meeneem is afstand te nemen van de gedachten dat ik altijd moet vechten, want wat goed is, en wat van mij is, wat bij mij wil zijn komt vrijwillig en wat gaan wil, gaat toch.
Ik kan niet anders zeggen dat jij, Cynthia, de juiste persoon voor mij geweest bent om hier mee aan de slag te gaan. Je bent een warm persoon met het hart op de juiste plaats.
“Jouw luisterend oor en het vertrouwen wat je me gaf, kon ik me goed openstellen en hebben we samen het verschil kunnen maken om alles goed in beeld te brengen. Cynthia, ik wil je enorm bedanken voor je tijd, je inzet en het vertrouwen in mij en alle handvaten die je me hebt gegeven.”
Wat ik nog mee wil geven aan een ieder ander. Geloof niet blind wat je hoofd je probeert wijs te maken. Jij bent je gedachten niet geloof in jezelf. Ik weet zeker dat jij dat ook kan.
ELIZA
EEN BASISSCHOOLJUF “IK BEN DE KRITIEK VAN OUDERS ZAT!”
Net na de zomervakantie kwam een zeer bevlogen basisschooljuf, die al jaren in het vak zit, bij mij. Ze zat niet lekker in haar vel. Ze geniet van de dagen op school, maar op de één of andere manier kan ze de kritiek van de ouders niet meer hebben. Ze trekt zich alles persoonlijk aan, is er avonden en weekenden mee bezig. Het neemt zoveel tijd en ruimte in beslag dat ze zich afvraagt of ze het vak nog wel leuk vindt.
Tijdens het eerste gesprek ontdekt ze waar de pijn zit in de gesprekken met de ouders, ze ontdekt dat daar een patroon in zit. En al heel snel valt er een kwartje waarbij ze ziet wat zij zelf is gaan doen in het contact met de ouders. Je ziet haar denken, oeps, doe ik dat echt? Zo wil ze helemaal niet zijn! Ze ziet haar eigen stappen in het patroon. Ze voelt een grote verantwoordelijkheid, maar is ook erg bang voor afwijzing. En is zo bang voor de afwijzing dat ze al voordat er iets gezegd is op haar achterste benen staat. In de verdediging.
Tja, wat doen die ouders, die vallen aan. Ze neemt de verantwoordelijkheid voor haar eigen gedrag en voelt zich weer vrij om de contacten aan te gaan. Wat heerlijk dat ze me een week later belde en zei:
“bedankt voor het gesprek, wat confronterend, maar wat verhelderend. Ik zie nu helemaal niet meer op tegen een oudergesprek, niet die ouders, maar ik kan het anders doen!” Wat fijn, al na 1 gesprek heeft zij weer grip op haar gedachten en wat het met haar doet.
MIJN AANDEEL IN HET CONFLICT
Er speelde op de achtergrond nog een conflict met een broer. Jarenlang was er geen contact, alles had ze al geprobeerd. De hoop was opgegeven, want hij wilde niks. Tijdens een sessie kwam dit verhaal aan de orde. We zoomden in op dit conflict.
Hetzelfde patroon was ook hier zichtbaar. Ze heeft het onder de loep genomen en kwam tot de conclusie dat ze zelf ook een aandeel had om dit conflict in stand te houden.
Het was de pijnlijke waarheid, die erg confronterend was. Wat ze daarna deed was moedig. Ze nam de verantwoordelijkheid en kon haar excuses aanbieden voor haar aandeel in het conflict.
En tot haar verbazing, reageerde haar broer positief er ontstond een mooi gesprek er was een opening. Heel bijzonder, maar het werkte, omdat zij het wilde en de stap durfde te zetten!
“IK ZIT NIET LEKKER IN MIJN VEL”
Een jonge vrouw kwam bij mij. Zij had een algemeen gevoel dat het niet helemaal lekker liep, conflicten met man en kinderen een moe gevoel en een gevoel van “is dit het nou?” Ze had het gevoel dat ze geen grip had, alles overkwam haar, stond altijd voor iedereen klaar, maar wanneer was zij nou aan de beurt. We gingen met elkaar aan de slag.
Aan de hand van haar levensverhaal waarin voor haar 5 belangrijke momenten beschreven werden, daarmee werd een patroon zichtbaar. Een patroon wat zich in elke situatie weer voordeed en waarin ze steeds bevestigd werd. Het gevoel “ik ben kennelijk niet belangrijk”. We zoomden in op deze situaties. Eerst was er een enorm verdriet en ook boosheid, vele emoties kregen de ruimte en werden geuit. Toen kwam er een inzicht en de eerste kwartjes vielen. Ze ontdekte dat ze zelf een aandeel had in de patronen die speelden, waar ze altijd dacht dat zij het slachtoffer was van de situaties, merkte ze nu dat het kwam door de manier waarop ze keek.
Ze zag in dat ze veel meer grip heeft dan ze denkt, er ontstond rust. Ze kon weer de leiding nemen in plaats van lijdzaam toekijken. Er speelde op de achtergrond nog een conflict met een broer. Jarenlang was er geen contact, alles had ze al geprobeerd. De hoop was opgegeven, want hij wilde niks. Tijdens een sessie kwam dit verhaal aan de orde. We zoomden in op dit conflict. Hetzelfde patroon was ook hier zichtbaar. Ze heeft het onder de loep genomen en kwam tot de conclusie dat ze zelf ook een aandeel had om dit conflict in stand te houden.
Het was de pijnlijke waarheid, die erg confronterend was. Wat ze daarna deed was moedig. Ze nam de verantwoordelijkheid en kon haar excuses aanbieden voor haar aandeel in het conflict. En tot haar verbazing, reageerde haar broer positief er ontstond een mooi gesprek er was een opening. Heel bijzonder, maar het werkte, omdat zij het wilde en de stap durfde te zetten!