Tegenover elkaar staan

Doordat mensen in een complexe echtscheiding elkaar niet meer spreken en als er al contact is, dit veelal negatief gekleurd is. Ontstaan er 2 verhalen vanuit 2 perspectieven van 2 vaak machteloze mensen. Beiden proberen het beste te doen, beiden proberen los te komen van het gezamenlijke en daarin hun eigen weg te gaan.

Waar veel ouders een prima samenwerking hadden tijdens de beginperiode van het huwelijk, is dat na het huwelijk vaak ver te zoeken. Veel partners hebben elkaar gekozen op eigenschappen die ze zelf niet hebben. Dat brengt iets nieuws, iets spannend of spontaans en dat is wat heel aantrekkelijk is. Wat hen in elkaar aantrok, is nu veelal waar ze de meeste last van hebben.

 

Aanvullende eigenschappen

We hebben het hier over elkaar aanvullende eigenschappen. (complementaire interactiepatronen). Zoals bijvoorbeeld: de één zorgt en de ander laat zich verzorgen. De één is neerslachtig en de ander beurt alles op. Samen ben je in evenwicht. Na een echtscheiding wordt het evenwicht verstoord

Ook een voorbeeld, zij is van de structuur en de regels en houdt alles op orde. Hij vond dat prima, het geeft kaders. Hij is veel meer van het spontane. Zij vindt dat leuk, er gebeurt nu eens wat. Maar na het huwelijk staat hen dat tegen. Hij klaagt dat zij altijd zo op de regels is. En zij moppert dat hij zich nergens aan houdt. Ze komen lijnrecht tegenover elkaar.

Herkenbaar?

Ik weet nog goed hoe dat vroeger thuis ging. Als ik iets voor elkaar wilde krijgen, bijvoorbeeld bij een vriendinnetje blijven slapen, dan stelde ik die vraag aan mijn moeder. Als ik geld wilde hebben om naar de stad te gaan, dan keek ik mijn vader lief aan. En die onvoldoende die ik haalde, heel voorzichtig, “mam, ik moet je wat vertellen….” Herkenbaar? Volgens mij weten alle kinderen precies hoe ze dat moeten doen.

Is dit inconsequent zijn van ouders, moeten we deze dingen samen afstemmen of is dit waar een kind mee moet leren omgaan? En dat we leren dat het soms zo gaat en soms ook anders. Het is mooi dat beide ouders hun ding meebrengen in de opvoeding. Het is meer dan wit of zwart, het brengt kleur!

 

Samenkomen

Bij de SCHIP aanpak gaat fase 1 over samenkomen: Wat trok je destijds in elkaar aan, welke verschillen en welke overeenkomsten waren er? Welke irritaties hadden jullie en wat heb je daar wel of niet mee gedaan. Als beide partners inzien dat de relatie op een moment is gaan schuiven en ze daar beide verantwoordelijkheid in dragen, helpt dat hen om in het hier en nu iets te gaan doen. Van ex partners naar partnerschap in ouderschap.